Rośliny żywopłotowe

Rośliny żywopłotowe

Liczne gatunki drzew i krzewów, które w naturalnych warunkach osiągają duże rozmiary, odpowiednio przycinane nie przekraczają wysokości dwóch metrów. Są to przede wszystkim klon polny (Acer campestre), grab pospolity (Car pi-nus betulus), buk zwyczajny (Fagus syfoatica), dereń właściwy (Cornus mas) i głóg jednoszyj-kowy (Crataegus monogyna). Na średnie lub wysokie żywopłoty nadają się również iglaki. Najważniejsze gatunki to świerk pospolity (Pi-cea abies), daglezja zielona (Pseudotsuga men-ziesii), cyprysik Lawsona (Chamaecyparis law-soniana), żywotniki zachodni i olbrzymi ( Thuja occidentalis i T. plicata) oraz cis pospolity (Ta-xus baccata). Oprócz wymienionych jest wiele innych gatunków krzewów ozdobnych, które także znoszą silne cięcie. Są to przede wszystkim różne gatunki i odmiany ligustru. Wśród nich zasługuje na wyróżnienie ligustr pospolity odm. ciemnozielona (Ligustrum vulgare fcAntrovi-rens’), który zachowuje ciemne liście aż do lutego, i który można nawet zaliczyć do odmian zimozielonych. Typowym gatunkiem zimozielonym jest ligustr jajolistny (L. ovalifolium), choć w bardzo niskiej temperaturze krzewy mogą przemarznąć, lecz na wiosnę ponownie wydadzą nowe pędy.

Na żywopłoty wysokości 1—2 m nadają się też wysokie gatunki i odmiany ognika (Pyracantha) i berberysu (Berberis) oraz ostrokrzew (llex)t wiciokrzew i suchodrzew (Lonicera tatarka i L. xylosteum), jak również dereń świdwa (Cornus sanguinea).

Taki wysoki żywopłot skutecznie osłania nasz ogród od drogi. Dla odgraniczenia się od sąsiada lub od drogi w zwartej zabudowie typu osiedlowego wystarczy żywopłot niższy (wysokości 0,5—1,2 m) z krzewów kwitnących. Do cięcia nadaje się słabo rosnący berberys Thunberga ( Berberis thunbergii) i jego czerwonolistne odmiany. Inne odpowiednie na takie żywopłoty gatunki wymieniono w tabeli.

Warto polecić jeszcze różne gatunki irgi, jak Cotoneaster acutifolius, C. bullatus, C. dielsianus i C. divaricatus, pięknie kwitnący dereń właściwy, różne odmiany ligustru (zwłaszcza Loden-se’). Z innych zimozielonych krzewów na uwagę zasługują mahonia i berberys Julianny. Pięknie wyglądają laurowiśnia wschodnia o białych, wyprostowanych jak świece kwiatach, oraz o-gnik, o błyszczących, czerwonych owocach. Obfite kwitnienie krzewów ognika można utrzymać dzięki nieco słabszemu cięciu niż pozostałych krzewów. Umiarkowanego cięcia wymagają też różne gatunki tawuł. Krzewy czerwono kwitnącej tawuły drobnej (Spiraea x butna Ida) winno się ciąć bezpośrednio po kwitnieniu, dzięki czemu wytworzą nowe, silne pędy. Krzewy Spiraea x arguta i S. x vanhouttei, które obficie, biało kwitną, trzeba tylko prześwietlać i prowadzić w formie swobodnej.

Czytaj dalej

Ten wpis został opublikowany w kategorii Ogród. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.